زمانی که یک بازدیدکننده، آدرس صفحهای از سایت شما را وارد میکند اولین مرحله مرورگر ترجمه نام دامنه وبسایت به یک آدرس IP است. مرورگر برای برقراری ارتباط با یک وبسایت به آدرس IP آن نیاز دارد. به عنوان مثال، نام دامنه website.comبه آدرس IP 171.22.25.91 ترجمه میشود. مرورگر این آدرس IP را از رکوردهای DNS (Domain Name System) بازیابی میکند.
هر چقدر زمان بیشتری در این گام صرف ترجمه نام دامنه به آدرس IP شود، مراحل بعدی کندتر خواهند شد و بازدیدکننده زمان بیشتری را برای مشاهده صفحه وب منتظر خواهد ماند.
DNS Lookup Time چه چیزی را اندازهگیری میکند؟
DNS Lookup Time مدت زمانی را که مرورگر برای بازیابی آدرس IP دامنه درخواستشده نیاز دارد را اندازهگیری میکند.
DNS Resolution چه گامهایی دارد؟
فرآیند ترجمه نام دامنه به آدرس IP را DNS Resolution مینامند. تشبیه رایجی که برای توضیح این فرآیند بکار برده میشود، مقایسه DNS Resolution با جستوجوی نام یک فرد در دفترچه تلفن برای پیدا کردن شماره تلفن او است.
با وجود اینکه این تشبیه مفید است، اما فرآیند DNS Resolution را بیش از حد سادهسازی میکند و ریشه اینکه چرا زمان طی شده برای DNS Resolution باعث کاهش سرعت میشوند را شفاف نمیکند. برای درک پیامدهای کند بودن این گام ، مهم است که جزئیات بیشتری از مراحلی که در آن مرورگر آدرس IP دامنه را درخواست میکند، بدانیم.
این مراحل در شکل ۲-۱ نشان داده شدهاند و شامل موارد زیر هستند:
- بررسی کش لوکال در دیوایس بازدیدکننده: ابتدا مرورگر بررسی میکند که آیا آدرس IP دامنه درخواستشده در کش محلی دستگاه بازدیدکننده وجود دارد یا خیر. اگر بازدیدکننده قبلاً به آن دامنه سر زده باشد، آدرس IP در کش دستگاهش ذخیره میشود. اگر آدرس IP در کش لوکال پیدا شود، مرورگر از آن آدرس IP برای دسترسی به وبسایت استفاده میکند و نیازی به انجام مراحل بعدی نیست.
- DNS Resolver: اگر آدرس IP در کش دیوایس بازیدکننده موجود نباشد، مرورگر یک درخواست به DNSResolver ارسال میکند تا آدرس IP را پیدا کند. معمولاً DNSResolverها در ISP (Internet Service Provider) بازدیدکننده نگهداری میشوند. اگر آدرس IP دامنه قبلاً توسط DNSResolver کش شده باشد، آدرس IP به طور مستقیم به دستگاه بازدیدکننده ارسال میشود. از آنجایی که بازدیدکنندگان دیگری که از همان ISP استفاده میکنند، ممکن است قبلاً آدرس IP این دامنه را درخواست کرده باشند؛ این آدرس IP ممکن است کش شده باشد. اگر آدرس IP در کش نباشد، ریسالور به پردازش درخواستهای بعدی برای آدرس IP ادامه میدهد. پس از اینکه آدرس IP دریافت شد، حلکننده آن را به دستگاه بازدیدکننده ارسال میکند.
- Root Server: اگر آدرس IP توسط ریسالور کش نشده باشد، درخواست بعدی به RootDNSServer ارسال میشود. RootDNSServerها اطلاعاتی درباره دامنه TLD ذخیره میکنند. در آدرس mehriemami.com،TLD همان .com است. روت سرور DNS اطلاعاتی در مورد آدرس IP هر دامنه ندارد. اما وقتی از آن درخواست میشود، اطلاعاتی در مورد مکان سروری که TLD مربوطه را مدیریت میکند، باز میگرداند. برای مثال میگوید که اطلاعات آی پی دامنههای .com کجا نگهداری می شود.
- سرور :TLD سپس درخواست آدرس IP به سرور TLD ارسال میشود. این سرور مسئول مدیریت یک TLD خاص مانند .com است. سرور TLD با ارسال اطلاعات مربوط به Authoritative DNS server، پاسخ میدهد.
- :Authoritative DNS server در ادامه درخواست بعدی به Authoritative DNS server ارسال میشود. این سرور همان سروری است که وبسایت مورد نظر را میزبانی میکند یا سروری است که DNS را برای دامنه مدیریت میکند. Authoritative DNS server آدرس IP را در پایگاه داده خود جستوجو کرده و آن را به مرورگر باز میگرداند.
تأثیر موقعیت جغرافیایی بازدیدکننده بر DNS Lookup Time
سرورهای دخیل در DNS Resolution دارای موقعیت جغرافیایی خاصی هستند. هرچه فاصله فیزیکی دیوایس بازدیدکننده از این سرورها بیشتر باشد، زمان بیشتری طول میکشد تا درخواست مرورگر برای آدرسIP به Authoritative DNS server برسد و سپس آدرس IP از Authoritative DNS server به مرورگر ارسال شود. هر چه فاصله فیزیکی بیشتر باشد، تأخیر یا زمان تاخیر(latency) نیز بیشتر خواهد بود. اقدامات مختلفی میتوان انجام داد تا زمان تاخیر را به حداقل رساند که در ادامه فصل به آن خواهیم پرداخت. مهم است که زمانهای جستوجویDNS را از هر مکانی در جهان که بازدیدکنندگان سایت شما حضور دارند، اندازهگیری کنید.
اگر بیشتر بازدیدکنندگان از نظر فیزیکی به Authoritative DNS Server نزدیک باشند، DNS Lookup Time معمولاً سریعتر خواهد بود.
